Pręt kompozytowy z węglika wolframu wytwarzany jest przez spiekanie pokruszonych cząstek węglika spiekanego ze stopem na bazie niklu lub stopem na bazie miedzi. Ostre pokruszone cząstki węglika spiekanego mają dobrą odporność na zużycie i zdolność cięcia (szlifowania).

Rozwiązanie problemu długiej żywotności podstawowych komponentów, poprawa wydajności i rentowności! Obszary usług: Silniki śrubowe, obrotowe systemy sterowane, narzędzia do wiercenia otworów wiertniczych itp.

Obszary usług Silniki śrubowe, obrotowe systemy sterowane, narzędzia do wiercenia otworów wiertniczych itp. ...

Elementy wewnętrzne zaworu odnoszą się do kluczowych elementów znajdujących się w korpusie zaworu, które bezpośrednio kontrolują przepływ, kierunek i ciśnienie płynu (cieczy lub gazu). Chociaż korpus zaworu utrzymuje ciśnienie, to elementy wewnętrzne wykonują zasadniczą pracę polegającą na uszczelnianiu, modulowaniu i odcinaniu przepływu. Ich wydajność i trwałość mają kluczowe znaczenie dla niezawodności całego systemu. Komponenty te są zwykle projektowane jako części wymienne, co pozwala na konserwację i naprawę bez wymiany całego korpusu zaworu.

Zęby z węglika śliwy to specjalistyczny rodzaj narzędzia tnącego z węglika wolframu, charakteryzujący się unikalnym, wieloramiennym kształtem gwiazdy przypominającym kwiat śliwy. Zęby te zostały zaprojektowane jako wysoce wydajne, wielopłaszczyznowe elementy skrawające do ekstremalnych warunków ściernych i udarowych, przede wszystkim w przemyśle wydobywczym i budowlanym.  

Termin „kran z węglika” zazwyczaj nie odnosi się do standardowego kranu domowego. Zamiast tego opisuje wyspecjalizowany element zaworu z węglika wolframu lub odporny na zużycie kran używany do kontrolowania przepływu wody, szlamu lub innych płynów ściernych w warunkach przemysłowych. Oznaczenie „węglik” wskazuje, że krytyczne, podatne na zużycie części tego zaworu są wykonane z węglika wolframu lub zabezpieczone nim, aby zapewnić wyjątkową trwałość.

Podłoże w postaci arkusza kompozytowego oznacza materiał podstawowy, zwykle w postaci arkusza, który składa się z dwóch lub więcej odrębnych faz fizycznych lub chemicznych połączonych w celu utworzenia nowego materiału o lepszych właściwościach w porównaniu z jego indywidualnymi składnikami. W zaawansowanych kontekstach przemysłowych często wiąże się to z połączeniem twardej, plastycznej matrycy (takiej jak metal lub polimer) z twardą fazą wzmacniającą (np. cząstkami ceramicznymi lub włóknami) w celu uzyskania równowagi pomiędzy wytrzymałością, wytrzymałością i innymi specyficznymi właściwościami funkcjonalnymi. Podłoża te zaprojektowano tak, aby służyły jako podstawowa platforma do dalszego przetwarzania lub jako podstawowy element konstrukcyjny w wymagających zastosowaniach.